Birçok arkadaşımla kişisel gelişim ve değişim tekniklerini paylaşırken onlarda çok sık gördüğüm bir düşünce kalıbı var

ben problemliyim kalıbı
şuna benzer şeyler söylerler
benim problemim bir anda çözülmez çok uğraşman/ya da çok uğraşmam lazım
ben bunu yıllardır çekiyorum
sen bişeyler dene ama nasıl olsa çözülmez
inşallah çözülür(pek çözeceğini ya da çözüleceğini sanmıyorum demek )
ben biçok şey denedim olmuyor v.b
bu insanlar bu düşünce biçimiyle baştan kaybetmekte
ve kendilerini sorunlu görerek 24 saati geçirmekte
ve inaninki sorunları çözüldüğünde ya o aynı problemi hayatına geri çekmekte ya da başka problemler bulmakta
aslında gerçek soru şu o problem çözüldüğünde ben ne yapacağım?o problemle uğraşmanın ve yaşamanın boşluğunu nasıl ve neyle dolduracağım
sorun kimlik boyutunda olduğundan kişinin eskinin yerine yeni bir kimlik yaratıp benimsemesi lazım
ve en önemlisi
ego kendini problemli görmeyi sever hep size sende bi bozukluk var mesajını gönderir
egonun oyununa gelmeyin
başkalarının size yapıştırdığı veya yakıştırdığı etiketler onları bağlar sizi değil
bu kişilerde gördüğüm başka bir özellik birgün sihirli bir değnek bunlara değecek ve bunlar bir anda değişecekler
o yüzden o seminer bu seminer o adam şu adam dolaşır dururlar
bütün mesele onların sorunu onların hobisi haline gelmiştir
tehlikesi ise fayda boyutunda ne kendine ne de çevresine faydası olmamamkta üretmek yerine tüketmeye geçmektedirler
eyleme geçmek onlara zor gelir
sen sorunlu falan değilsin o sorunu hobi yapmışsın
peki ben bu sorunu nasıl bırakabilirim?diye sorabilirsiniz
elinizde kızgın bi kömür tuttuğunuzun farkına varsanız ne yaparsınız
tek yapmanız gereken eliniz daha fazla yanmadan o kömürü bırakmaktır
sevgi ve ışıkla kalın.

 

ABDULLAH CANITEZ